Stacks Image 26

Schoonheid en troost

Wat is de taak van beeldende kunst in moeilijke tijden? Geëngageerd zijn, of juist niet en voor de toeschouwers troost en loutering bieden? Een vraag waar niet eenvoudig een antwoord op te geven is.

Niet alleen de economische crisis beïnvloedt ons dagelijkse leven, maar ook de angst voor oorlog en terroristische aanslagen. Het verlangen naar een veilige en vredige wereld blijft steeds onvervuld. Duizenden mensen slaan op de vlucht, velen proberen in rubberbootjes of lopend met hun schamele bezittingen de welvarende landen te bereiken. Hartverscheurende taferelen van verdronken kleuters, rouwende en radeloze ouders zien we dagelijks in kranten en op televisie.

De 56ste Biënnale in Venetië - "All the World Futures" onder de leiding van Okwui Enwezor - was een politiek geëngageerde manifestatie. De uitgekozen kunstenaars schuwden niet om zware politieke thema's en economische en maatschappelijke problemen aan te roeren. Zo lazen bezoekers die de spaarzaam verlichte zaal van de Arsenale binnenstapten de woorden EAT DEATH in een neon kunstwerk van Bruce Nauman. Op de vloer lag een installatie van Adel Abdessemed die de beschouwer ondanks de poëtische titel Nymphéas rillingen bezorgde: er stonden tientallen bundels zwaarden en sabels als boeketten gegroepeerd. In de volgende zalen werd de bezoeker wederom bij de lurven gepakt, met zwarte cirkelzagen, ijzeren martelwerktuigen… Je kon niet zomaar van kunst genieten, je werd steeds opnieuw met de neus op de gruwelijke actualiteit gedrukt.

Kun je, of mag je in deze tijden nog onbezorgd van kunst genieten? In het najaar werden de deelnemers van de Kunst in Zicht-excursie naar Mons op de proef gesteld. We begonnen zorgeloos met een bezoek aan het Hedge House in Wijlre, waar verzamelaar Jo Eyck zijn passie voor kunst met ons deelde tijdens een spontane rondleiding door zijn privé-vertrekken. De dag daarop dompelden we ons in Wallonië onder in nog meer kunst. 's Avonds laat, voldaan na een dag vol kunst, zagen we echter op onze hotelkamers de eerste verbijsterende berichten over de aanslagen in Parijs. Onbekommerd naar kunst kijken was er opeens niet meer bij. Toch gingen we door en klampten ons vast aan dat prachtige vermogen van kunst om angstige gedachten te verdrijven.

Januari 2016

© Cc 2020 | Privacybeleid