Stacks Image p36_n2
15 jaar vrijwilliger bij Kunst in Zicht
Stacks Image 44
Edward Kienholz, Roxys, 1961-'62, Venetië, Punta della Dogana
Stacks Image 55
Anthony Gormley, Another Place, 2007, Cosby Beach
Stacks Image 51
Marjan Visser bij één van de beelden van Another Place
Veel gezien, veel gehoord, veel genoten. Laat ik er twee, voor mij, hoogtepunten uitlichten.

De jubileumreis naar de Biënnale van Venetië in oktober 2011. Punta della Dogana op een vroege zaterdagochtend, een beetje heiig nog boven het Canal Grande. Het museum opende. haar deuren en onze groep was als eerste binnen.
Terwijl de meeste van mijn reisgenoten op zoek gingen naar de cappuccino, dook ik meteen het gebouw in.

Een ontdekkingsreis. Wat een ruimte, wat een rust, wat een genot om daar rond te lopen.
Een vroeger douanegebouw, omgetoverd tot kunstpaleis door de architect Tadao Ando.
Oude bakstenen muren, zware houten balken, prachtig gecombineerd met glas en glad grijs beton. Warm beton, bestaat dat? Natuurlijk was het ook geweldig om de kunstwerken (onder meer De Kroeg van Kienholz) te zien, maar eigenlijk had ik aan het gebouw al genoeg. Afgelopen september was er ik terug, nu met mijn dochter. Het werd een feestje voor twee.

En dan Gormley aan het strand van Liverpool in april 2019. Voor een geboren en getogen eilander is strand en zout water altijd een beetje thuiskomen. Een strand dat ook nog eens wordt bewoond door 100 Gormley mannen, daar wordt ik echt blij van. Sterke beelden, overgeleverd aan de elementen, door de zee bedekt met zand, pokken en wieren, soms zelfs gedeeltelijk verdwenen in de bodem. Ze laten mij zien hoe nietig de mens is ten opzichte van de natuur. Met dat gevoel ben ik opgegroeid.

Herkenning, een omhelzing waard.

Marjan Visser, vrijwilliger sinds 2005
© Cc 2020 | Privacybeleid